Costa Rica

Voor de Spaanse komst leefden in dit gebied de Bribri, Chorotega en Boruca. Deze inheemse volkeren zijn er nog altijd aanwezig en houden hun tradities levend.

In 1502 landde Columbus aan de Caribische kust en noemde het gebied “la Costa Rica”, de rijke kust. Voor de kolonisatoren viel het tegen: geen grote goudvoorraden zoals in Peru of Mexico, waardoor Costa Rica arm en geïsoleerd bleef binnen het Spaanse rijk.

In 1821 werd de onafhankelijkheid uitgeroepen, zonder gewapende strijd. In 1948 volgde een korte burgeroorlog, waarna Figueres het leger afschafte. In 1987 won president Óscar Arias de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn vredesplan voor Midden-Amerika. In 1994 werd milieubescherming vastgelegd in de grondwet, een van de vroegste landen ter wereld die dat deed.

Costa Rica telt circa 5,2 miljoen inwoners. De bevolking bestaat grotendeels uit mestizo’s, aangevuld met Afro-Caribische gemeenschappen, met name in de provincie Limón, inheemse volkeren (circa 2%) en een historische Chinees-Costaricaanse gemeenschap.

De officiële taal is Spaans. In toeristische gebieden spreken veel mensen Engels. Aan de Caribische kust klinkt ook Engelse Creool en Jamaicaans Patois.

Costa Rica heeft een rooms-katholieke staatsgodsdienst, hoewel de kerkgang daalt en het evangelisch christendom groeit. Het alfabetiseringspercentage ligt rond de 98% en het land heeft een systeem van gratis gezondheidszorg, uniek voor de regio.

Het nationale ontbijt is gallo pinto: rijst en zwarte bonen gebakken met ui, paprika en koriander. Het casado is het dagmenu op de meeste lokale restaurants, een bord met rijst, bonen, vlees en salade. Chifrijo combineert bonen, rijst, chicharrón en pico de gallo in een kom. Aan de kust is ceviche erg populair.

Fruit is vers, goedkoop en overal te vinden: mango, papaya, maracuyá. Koffie is een exportproduct. De Tarrazú-regio in het zuiden van de Centrale Vallei geldt als de meest gerenommeerde koffiestreek. Een koffietour in het binnenland is een populaire dagtrip die weinig reizigers overslaan.

Op 11 april viert Costa Rica de Día de Juan Santamaría, ter herdenking van de nationale held die in 1856 vocht tegen de invasie van avonturier William Walker. Onafhankelijkheidsdag op 15 september gaat gepaard met lantaarn optochten door schoolkinderen. In december vindt in San José het Tope Nacional plaats, een paardenparade door de stad. Het Carnaval van Puerto Limón in oktober is het grootste Afro-Caribische feest van het land, met muziek, dans en kleurrijke optochten.

Costa Rica is een presidentiële republiek met een ambtstermijn van vier jaar zonder herverkiezing. Freedom House rankt het land consistent als een van de vrijste democratieën in Latijns-Amerika. Zonder leger sinds 1948 ging het vrijgekomen militaire budget naar onderwijs en gezondheidszorg, twee pijlers die het land tot op de dag van vandaag onderscheiden van de rest van de regio.

Costa Rica geldt als relatief veilig voor Midden-Amerika. In San José vraagt de binnenstad om waakzaamheid, met name rondom het Mercado Central en het busstation Coca-Cola. Buitenwijken van San José zijn ’s avonds beter te vermijden. Aan de Caribische kust is in delen van Puerto Limón meer oplettendheid gewenst. De angst voor San José is bij reizigers groter dan de werkelijkheid, maar basis voorzichtigheid blijft belangrijk. 

Een internationaal rijbewijs is aanbevolen. Buiten de hoofdroutes zijn veel wegen onverhard, lokaal aangeduid als trocha’s. Voor het Osa-schiereiland, Drake Bay en afgelegen stranden is een 4×4 vrijwel onmisbaar. Wegen zijn soms slecht bewegwijzerd en verkeersdrempels, de zogenaamde tumulos, verschijnen vaak onverwacht en zijn hoog. ’s Nachts rijden vraagt extra aandacht door dieren op de weg.

Er zijn geen verplichte vaccinaties voor reizigers vanuit Nederland. Aanbevolen zijn hepatitis A, tyfus en een up-to-date DTP-basisvaccinatie. Malariaprofylaxe is niet standaard nodig, maar wel aanbevolen voor afgelegen gebieden zoals het Osa-schiereiland. Muggenwerend middel is altijd nuttig, ook in de niet-tropische zones.